Nadszedł wieczór. Rei szła ścieżkami Hiarty wracając do swoich komnat w Drzewie Sercu. Leśna osada była już cicha, spotykała po drodze nieliczny Leśnych, którzy pozdrawiali ją z szacunkiem. Odpowiadała skinieniem głowy lub cichym pozdrowieniem. Wieczór był chłodny mimo tego, że Hiarta, pełna pradawnej magii, zawsze była najcieplejszym miejscem w Puszczy. Gdzieś w wysokich koronach drzew było słychać delikatny szum deszczu. Rei nie czuła jednak ani kropli - gęste gałęzie tworzyły zielony dach i dopiero prawdziwa ulewa mogła przedrzeć się przez niego. Wokół widać było pełno nocnych świetlików - siedziały na drobnych gałązkach lub latały brzęcząc delikatnie. Oświetlały ścieżki niczym małe latarenki.
Rei była zmęczona. Ostatnie dwa tygodnie przyniosły wiele niepokojących wieści. Fae, harpie i centaury przynosiły wiadomości z każdego zakątka Puszczy i jej granic. Źle się działo. Na południu ludzie próbowali wdzierać się w pradawny las, jakby po tych kilku dziesięcioleciach spokoju zapomnieli, czym to grozi. Leśni eliminowali bezczelnych włamywaczy, ale to nie zniechęcało kolejnych.
Evening came. Rei walked the paths of Hiarta, returning to her chambers in the Heart Tree. The forest settlement was already quiet, she met a few Forest Creatures along the way, who greeted her respectfully. She returned them with a nod or a quiet greeting. The evening was cool, even though Hiarta, steeped in ancient magic, had always been the warmest place in the Forest. Somewhere in the high treetops, the gentle patter of rain could be heard. Rei, however, felt not a drop – the dense branches formed a green roof, and only a full downpour could penetrate it. Night fireflies were everywhere – they perched on small twigs or flew, humming gently. They illuminated the paths like small lanterns.
Rei was tired. The last two weeks had brought much disturbing news. Fae, harpies, and centaurs brought informations from every corner of the Forest and its borders. Something was wrong. In the south, people tried to invade the ancient forest, as if after decades of peace they had forgotten the dangers. Forest Folk eliminated the insolent intruders, but this did not discourage others.
Od południa czuła niepokojące mrowienie skóry. Jakby jakiś owad wciąż wędrował jej po karku w tą i z powrotem, w tą i z powrotem... Ignorowała to dosyć skutecznie w ciągu dnia, ale teraz uczucie nasiliło się nieprzyjemnie. Nagle zrobiło jej się gorąco, mimo późnojesiennego chłodu. Zatrzymała się i zrzuciła kaptur, pozwalając, aby zimne powietrze owionęło jej głowę. Wzięła kilka głębokich wdechów.
Since noon, she'd felt an unsettling tingle on her skin. As if some insect were constantly scurrying back and forth, back and forth, along the back of her neck... She'd ignored it quite effectively during the day, but now the feeling intensified uncomfortably. She suddenly felt hot, despite the late autumn chill. She stopped and threw back her hood, letting the cold air wash over her head. She took several deep breaths.
- To niemożliwe... - szepnęła. Rozpoznała to uczucie, którego miała nadzieję nie doświadczać już nigdy więcej w życiu. - To przecież Wezwanie...
Kto śmiał posłużyć się Smoczą Krwią? Wzywać Pradawnych? Gniew w niej narastał. Wiedziała, że tego nie będzie mogła zignorować. A ignorowanie wszystkiego, co działo się poza Puszczą przez ostatnie dekady, szło jej przecież doskonale. Miała w głębokim poważaniu ludzi, magów i ich marne, krótkie żywota. A teraz będzie musiała poświęcić im swoją uwagę, czy tego chce, czy nie.
Szły zmiany, a jej się to wcale nie podobało.
- It's impossible... - she whispered. She recognized the feeling she hoped she'd never experience again in her life. - This is the Calling...
Who dared use Dragon Blood? Summon the Ancients? Anger rose within her. She knew she couldn't ignore this. And ignoring everything that had been happening outside the Forest for the past decades had been something she did so well. She couldn't care less about humans, mages, and their miserable, short lives. And now she would have to devote her attention to them, whether she wanted to or not.
Changes were coming, and she didn't like it. At all.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Serdecznie dziękuję za Wasze komentarze!
Thank you very much for your comments!